Een interessante industrie: Een Turkse sigarettenfabriek (deel 3)

 

 

De productie

In de Stelio fabriek worden wel 80 verschillende soorten sigaretten gemaakt: dikke, dunne, korte en lange, met en zonder mondstuk, van kurk of goudkarton en vanzelfsprekend in verschillende soorten tabak.

Daarna worden de sigaretten op verschillende wijzen verpakt. Er zijn sierlijke doosjes, er zijn zelfs blikjes. De meisjes die in de verpakking werken, werken met de grootst mogelijke zorgvuldigheid. De kwaliteit van het product staat hoog in het vaandel.

Reclame!

Ook de promotie wordt ter hand genomen. Meerdere keren halen zij met hun reclame karavaan de pers. Soms door het gebruik van een opmerkelijk dier.

Zo wordt in 1907 een kameel ingezet als trekdier van een reclamewagen. De politie kon het niet waarderen en er volgde een bekeuring. Waarom, omdat de kameel niet wordt genoemd in de algemene politie verordening. Het Algemeen Dagblad spreekt hier van ‘de achterlijkheid onzer politieverordening’. De boete bedraagt ƒ 0,50!

Maar ook de locatie Zoutsteeg weet publiek te trekken. Zo schrijft het dagblad De Tijd op 9 september 1905:

“Tal van mensen blijven de laatste dagen in de Zoutsteeg voor perceel 12 stilstaan en kinderen drukken hun neusjes plat tegen het winkelraam om onafgebroken naar binnen te turen. Wat er dan wel te zien is? In genoemd perceel heeft de Turksche Sigarettenfabriek „Stelio" (van Smyrna sinds enige tijd ook gevestigd Laanweg 41 - 43 over 't IJ alhier), den winkel omgeschapen in een Turksch vertrek, waarin Turken in nationale klederdracht bezig zijn de welbekende Stelio - sigaretten te fabriceren. Het doel is natuurlijk reclame te maken voor deze sigaretten. Vroeger werden ze geheel gereed hier geïmporteerd uit Smyrna, sinds enige tijd echter worden zij ook hier in Holland gemaakt wat voor de afnemers veel voordeliger is, het geheim der melange der verschillende tabakssoorten bezit echter alleen de Turk onder wiens leiding de fabricatie alhier geschied. Het succes moet, naar men ons verzekerde, reeds zeer groot zijn, terwijl ook reeds naar het buitenland geëxporteerd wordt.”

Het einde

Ondanks al deze kwaliteitseisen en vaardigheden weet de fabriek zich niet te handhaven.

In de jaren dertig krijgt men het moeilijk en gaat de fabriek in 1931 failliet. Volgens een bericht in Het Volk van 3 oktober 1931 is de naam inmiddels: N.V. Verkoopkantoor Sigarettenfabriek Stelio. Het adres lijkt te zijn: Frederiksplein 42. De heer Eduard Huf heeft dit allemaal niet meegemaakt. In een kort In Memoriam in De Tijd van 2 mei 1917 staat dat hij na een kort ziekbed is overleden.