Wasserij Sneeuwwit

Verteller: Fallback image Els Willems
Oude Leliestraat 11

In onze buurt zie je geregeld de twee auto’s van “Wasserij Sneeuwwit” af- en aan rijden. Dat moet ook wel want in de Oude Leliestraat wordt niet gewassen. Wat gebeurt daar dan wel?

Sneeuwwit: een kijkje in de winkel

Sneeuwwit: een kijkje in de winkel Door: Marja Heimering

Alle rechten voorbehouden

De dames werken er hard: alle wasgoed gaat stuk voor stuk door hun handen, zowel voor als na het wassen. Er wordt gesorteerd, zonodig gemerkt en daarna kan alles pas vervoerd worden naar de verschillende wasserijen en gespecialiseerde stomerijen in de omgeving. En als alles terugkomt, schoon en gestreken, dan moet er gecontroleerd worden en gedistribueerd naar de juiste klant. Als er niet goed gestreken is, wordt het over gedaan en als er een vlekje in is blijven zitten, gaat Hanni aan de slag, want dat is haar specialiteit. Voor elk soort vlekje heeft zij wel een middel!

Het is opmerkelijk, dat noch Hanni en Rob, noch hun (schoon)ouders die deze wasserij 70 jaar geleden begonnen, uit dit vak afkomstig zijn. De vader van Rob was oorspronkelijk slager, Rob was patissier en Hanni werkte als directiesecretaresse. 

De eerste plek van de wasserij was aan de overkant, waar nu de wolwinkel is. In het huidige pand zat vroeger een bakkerij en dat is nog zichtbaar aan het prachtig gestucte plafond, waar godin Demeter met koren en luxe brood in een mandje te zien is. Ook de kast is een oude bakkerskast.en in de kelder is nog een steekoven. Er heeft nog even een boekhandel gezeten, maar sindsdien is hier “Wasserij Sneeuwwit” gevestigd. Het was oorlogstijd, er zijn herinneringen aan een duitse joodse onderduiker op zolder. Er werd gewassen en gestreken en boven de winkel gewoond door het gezin, waar vier zonen geboren werden, Rob is de jongste. 

In 1980 is hij er met Hanni weer gaan wonen, ze konden al gauw het pand kopen en hebben het mooi verbouwd en gerestaureerd. Hun twee kinderen zijn hier opgegroeid, met een buitenleven op Texel

Januari 1979 zegden Hanni en Rob hun banen op en begonnen aan dit avontuur, eerst een jaar op proef. Hanni leerde ontzettend veel over wassen, drogen, stijven en  bijvoorbeeld hoe een koksmuts te strijken, de harde boorden, alle plooitjes van een serveersterschortje. Dat is vakwerk. Na een jaar werden ze vennoot en de omzet verdubbelde o.a. door mond op mond reclame. De eerste vijf jaren hebben ze het samen met de ouders gedaan, maar de vader van Rob was ook daarna nog vaak in de zaak te vinden. 

Het was en is er ook altijd gezellig. De aard van de was is wel veranderd sinds mensen kleine wasjes meer zelf thuis doen, maar je kunt er nog steeds terecht voor overhemden, bedlakens en mooi tafellinnen. De restaurants waarderen de manier, waarop ze de schone stevige tafellakens en servetten terugkrijgen. En de stomerij is een extra specialiteit geworden.

Vijf jaar geleden was er een groot jubileum, “Wasserij Sneeuwwit” bestond 65 jaar en Hanni en Rob werkten daar 25 jaar, zo valt in de etalage te zien. Nu is er dus weer een lustrum en dat was aanleiding voor dit  prettige gesprek met Hanni Berger.

Alle rechten voorbehouden

1248 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Hanni en Rob op 1 januari 1979 'een nieuw begin'

Hanni en Rob op 1 januari 1979 'een nieuw begin' Door: Stephanie Vahlkamp

Alle rechten voorbehouden