Frits Slicht
De laatste titel, ‘Daar zit Pit in’, is de openingsvoorstelling na de renovatie in 1937. Na deze voorstelling zijn er, voor zover ik kan nagaan, nog vijf voortstellingen.
De schouwburg komt weer echt in het nieuws na de verbouwing in 1937 en de feestelijke heropening met een hoofdrol voor de zoon van Salomon Poons, Sylvain Poons. Het andere nieuwsfeit waarmee de schouwburg in het nieuws komt is het definitieve einde.
En nieuws is de openbare verkoop van de Plantage Schouwburg zeker. Voor zover valt na te gaan, zijn de hoge huren en een belastingschuld de oorzaken van dit einde. Het Algemeen Handelsblad meldde onder de titel ‘Deurwaardersdrama in Plantage-Schouwburg’ op 23 juni 1938 al dat er vanwege een belastingschuld een openbare veiling was van de inventaris. Volgens de verslaggever een zeer triest gebeuren.
Wat wel als snel duidelijk wordt, is dat het met de schouwburg niet meer goed komt. Er is geen financiële basis die een voortgang mogelijk maakt, de Plantage Schouwburg moet worden verkocht. Op 21 november 1938 is het zover, op de wekelijkse huizenveiling in Frascati wordt de ‘Oude Plantage Schouwburg’ geveild voor een bedrag van ƒ 23.200. De koper is een makelaar die het namens de firma Kampert en Helm heeft aangekocht. Daarmee is de schouwburg gered van een mogelijk einde als manege. Een geïnteresseerde makelaar met plannen in deze richting had echter een lager bod gedaan (ƒ 18.200 bij opbod, een week later werd bij ‘afslag’ gemijnd op het hogere bedrag, zie afbeelding).
Hoewel ik de veilinglijst van juni 1938 er niet naast kan leggen, heb ik wel de verwijzingen in diverse krantenartikelen en dan valt het mij op dat er wel heel grote overeenkomsten zijn tussen beide veilingen.