Voorstellingen in de Schouwburg Colnot & Poons.

 

 

Van de Plantage Schouwburg onder de leiding van Colnot en Poons is veel bekend. Vooral ook doordat er na 1923 politiecontrole was in de schouwburg. Deze controles betroffen alle vermakelijkheden in theaters, bioscopen en andere sociaal-culturele instellingen, evenals besloten zang-, muziek- en toneelrepetities, danscursussen en filmvoorstellingen.

Elk afzonderlijk dossier is voorzien van een soort van inhoudsopgave waarin wordt aangegeven welke voorstellingen er zijn geweest dan wel zijn bezocht. Van elke bezochte voorstelling werd op zijn minst aangegeven dat er niets bijzonders of onoorbaars heeft plaatsgevonden. Elke zaal werd verplicht om twee stoelen aan te wijzen, bedoeld voor de politie. Dat waren dus gereserveerde plaatsen. Elk dossier bevat ook ‘een beschikking’ van de Burgemeester waarin aangegeven staat dat vergunning is verleend voor het organiseren van ‘openbare vermakelijkheden’. Meestal gaat dit gepaard met een lijst van regels waaraan de zaal moet voldoen, zoals de verplichte stoelen voor de politie. Dan gaat het niet alleen om zaken betreffende brandveiligheid. Heel opmerkelijk is de verplichting om de decors en de theatergordijnen te bewerken met asbestweefsel. Indien dit brandwerend materiaal niet voorradig was, kon altijd nog worden gekozen om de decoraties te beplakken met asbestpapier.     

Andere regels betroffen opening en sluiting. De Plantage Schouwburg moet bijvoorbeeld altijd voor middernacht gesloten zijn en op Goede Vrijdag mogen geen openbare vermakelijkheden gegeven worden. Ook wordt gesteld dat indien er sprake is van sluiting op last van de politie er geen verhaal mogelijk is voor derving van inkomsten.

 In het geval van de schouwburg Colnot en Poons begint het politiedossier in april 1923. Het is ondoenlijk om alle voorstellingen te bespreken. Ik heb een keuze gemaakt, mede gebaseerd op het materiaal dat voorhanden is. Veel beeld- en tekstmateriaal heb ik gevonden bij het Stadsarchief, het helaas nog niet gedigitaliseerde geïnventariseerde ‘Klein Materiaal’, maar wel opvraagbaar.

Overzicht voorstellingen 1912 – 1922

• Tom Pitt, de Koning van de Zakkenrollers (1912)
• De Dochter van de Banneling (1912)
• Liefde heelt alles (1912, met Elize Poons – van Biene)
• Het Millioen van Moppie (1913, schrijver Kobussie Wortelboer, meer dan 90 voorstellingen)

Vanaf begin 1914 vele kortlopende stukken waaronder; De Dame van Maxim, De Kinder-Kolonie, een speciale jubileum voorstelling t.g.v. de 25-jarige toneelloopbaan van Elize Poons – van Biene (5 februari 1914), Mendel Beilis (de Joodsche Martelaar, een Russisch Drama), Neutraal Nederland (oktober 1914), Blanke Slavinnen en De ware Schuldige.

Pas met het stuk: ’T Zal niet Gaan, Kermisstuk van Kobussie Wortelboer, weer een langlopende voorstelling (ruim 100 voorstellingen, vanaf oktober 1915 doorlopend tot in begin 1916)

Terug naar de inhoudsopgave

Ga naar verhaal 16